علائم و دلایل سینوزیت مزمن + روش‌ پیشگیری و درمان سینوزیت
علائم و دلایل سینوزیت مزمن + روش‌ پیشگیری و درمان سینوزیت
سینوزیت مزمن می تواند توسط یک عفونت، از طریق رشد در سینوس ها (پولیپ بینی) یا تورم لبه سینوس های شما ایجاد شود. همچنین به نام رینوسینوزیت مزمن، این بیماری هم در بزرگسالان و هم در کودکان می تواند تأثیر بگذارد.

نمکستان: سینوزیت مزمن وقتی ایجاد می شود که فضاهای داخل بینی و سر شما علیرغم درمان، به مدت سه ماه ورم ملتهب و ملتهب شود. این وضعیت شایع باعث خشک شدن مخاط و ایجاد خلط بینی شما است. در این وضعیت تنفس از طریق بینی ممکن است دشوار باشد، و ممکن است ناحیه اطراف چشم شما متورم یا حساس شود.

سینوزیت مزمن می تواند توسط یک عفونت، از طریق رشد در سینوس ها (پولیپ بینی) یا تورم لبه سینوس های شما ایجاد شود. همچنین به نام رینوسینوزیت مزمن، این بیماری هم در بزرگسالان و هم در کودکان می تواند تأثیر بگذارد.

علائم سینوزیت

علائم سینوزیت

علائم و نشانه های سینوزیت مزمن شامل موارد زیر است:

  • التهاب بینی
  • ترشحات غلیظ و تغییر رنگ مخاط بینی
  • انسداد بینی یا احتقان بینی، باعث تنفس در بینی شما می شود
  • درد، حساسیت و تورم در اطراف چشم، گونه، بینی یا پیشانی
  • کاهش حس بویایی و طعم

علائم دیگر می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • درد گوش
  • درد در ناحیه فک فوقانی و دندان ها
  • سرفه و عطسه
  • گلو درد
  • بوی بد دهان
  • خستگی

سینوزیت مزمن و سینوزیت حاد علائم و نشانه هایی مشابه دارند، اما سینوزیت حاد یک عفونت موقتی سینوس ها است که اغلب با سرماخوردگی همراه است. علائم و نشانه های سینوزیت مزمن حداقل ۱۲ هفته طول می کشد، اما شما ممکن است قبل از ایجاد سینوزیت مزمن چندین قسمت سینوزیت حاد داشته باشید. تب نشانه شایع سینوزیت مزمن نیست، اما ممکن است مبتلا به سینوزیت حاد شوید.

علل شایع سینوزیت مزمن

چه زمانی به پزشک مراجعه کنید

اگر شما چندین بار دچار سینوزیت شده اید و شرایط به درمان پاسخ نمی دهد یا علائم سینوزیت شما  که بیش از ۱۰ روز ادامه دارد و بعد از مراجعه به پزشک علائم شما بهبود نمی یابد. اگر علائم زیر را دارید، سریعاً به پزشک مراجعه کنید، که می تواند یک عفونت جدی را نشان دهد:

  • تب
  • تورم یا قرمزی در اطراف چشم
  • سردرد شدید
  • گیجی
  • بینایی مضاعف یا دو بینی
  • گرفتگی گردن

علل سینوزیت

علل شایع سینوزیت مزمن شامل موارد زیر است:

  • پولیپ بینی. این رشد بافتی می تواند معابر بینی یا سینوس ها را مسدود کند.
  • انحنای سپتوم بینی. یک سپهر کج – دیوار بین سوراخ بینی – ممکن است معابر سینوسی را محدود یا مسدود کند، و این علائم سینوزیت را بدتر می کند.
  • سایر شرایط پزشکی. عوارض شرایطی مانند فیبروز کیستیک، HIV و سایر بیماری های مرتبط با سیستم ایمنی بدن می تواند منجر به انسداد بینی شود.
  • عفونت های دستگاه تنفسی. عفونت های دستگاه تنفسی شما – معمولاً سرماخوردگی – می توانند غشاهای سینوس شما را تحت الشعاع قرار دهند و تخلیه مخاط را مسدود کنند. این عفونت ها می توانند ویروسی، باکتریایی یا قارچی باشند.
  • آلرژی هایی مانند تب یونجه. التهابی که با آلرژی ایجاد می شود، می تواند سینوس های شما را مسدود کند.

عوامل خطر

اگر مبتلا به سینوزیت مزمن هستید در معرض خطر بیشتری قرار دارید:

  • سپتوم انحرافی
  • پولیپ بینی
  • آسم
  • حساسیت به آسپرین
  • عفونت دندان
  • اختلال سیستم ایمنی مانند HIV / AIDS یا فیبروز کیستیک
  • تب یونجه یا بیماری آلرژیک دیگر
  • قرار گرفتن در معرض منظم در معرض آلاینده هایی مانند دود سیگار

عوارض جدی عوارض مزمن سینوزیت نادر است، اما ممکن است شامل موارد زیر باشد:

مشکلات بینایی. اگر عفونت سینوس شما به سوکت چشم شما گسترش یابد، می تواند باعث کاهش دید یا احتمالاً کوری شود که می تواند دائمی باشد.

عفونت ها به طور غیر معمول، افراد مبتلا به سینوزیت مزمن ممکن است دچار التهاب غشاها و مایعات اطراف مغز و نخاع (مننژیت)، عفونت در استخوان ها یا عفونت جدی پوستی شوند.

پیشگیری از سینوزیت

این اقدامات را انجام دهید تا خطر ابتلا به سینوزیت مزمن را کاهش دهید:

از عفونت های تنفسی فوقانی خودداری کنید. تماس با افرادی که سرماخوردگی دارند را به حداقل برسانید. دستان خود را بطور مکرر با صابون و آب بشویید، مخصوصاً قبل از غذا.

همچنین بخوانید:  چرا همیشه خسته و بی حوصله هستید؟ بررسی علل شایع خستگی و راه درمان

آلرژی های خود را مدیریت کنید. با پزشک خود صحبت کنید تا علائم کنترل نشد. تا هر وقت ممکن است از قرار گرفتن در معرض چیزهایی که به آنها حساسیت دارید خودداری کنید.

از دود سیگار و هوای آلوده خودداری کنید. دود دخانیات و آلاینده های هوا می توانند ریه ها و معابر بینی شما را تحریک کنند.

از رطوبت ساز استفاده کنید. اگر هوا در خانه شما خشک است، افزودن رطوبت به هوا ممکن است به جلوگیری از سینوزیت کمک کند.

پیشگیری از سینوزیت

عفونت سینوس چگونه تشخیص داده می شود؟

تشخیص به علائم بستگی دارد و نیاز به معاینه گلو ، بینی و سینوس ها دارد. آلرژیک شما به دنبال این موارد خواهد بود:

  • قرمزی
  • تورم بافت های بینی
  • ترشحات بینی
  • بوی بد دهان

اگر عفونت سینوس شما بیش از هشت هفته طول بکشد، یا اگر درمان آنتی بیوتیکی استاندارد انجام نشده باشد، یک اسکن سینوسی سینوس ممکن است به متخصص آلرژی شما در تشخیص مشکل کمک کند. متخصص شما ممکن است دهانه بینی یا سینوس شما را معاینه کند. در این آزمایش از یک لوله بلند و باریک و انعطاف پذیر با یک دوربین ریز و نور در یک انتها استفاده می شود که از طریق بینی وارد می شود. این آزمایش  دردناک نیست متخصص شما ممکن است یک اسپری بینی بی حس کننده بینی به شما بدهد تا شما راحت تر نفس بکشید.

کشت مخاط: اگر عفونت سینوس شما مزمن است یا پس از چند دور آنتی بیوتیک بهبود نیافته است، مخاط می تواند به تعیین چیزی که باعث عفونت می شود کمک کند. بیشتر نمونه های مخاط از بینی گرفته می شود. با این وجود، گاهی اوقات لازم است که مخاط (یا چرک) مستقیماً از سینوس ها گرفته شود.

دانستن اینکه چه نوع باکتری باعث عفونت می شود، می تواند به درمان با آنتی بیوتیک های مؤثر منجر شود. یک قارچ همچنین می تواند باعث عفونت سینوس شما شود. تأیید وجود قارچ مهم است. عفونت سینوسی قارچی باید به جای آنتی بیوتیک با داروهای ضد قارچ درمان شود. بعلاوه، برخی از انواع عفونت های قارچی – مثلاً عفونت سینوسی قارچی آلرژیک – به مواد ضد قارچی پاسخ نمی دهند و اغلب نیاز به استفاده از استروئیدهای خوراکی دارند.

متخصص آلرژی شما ممکن است تجویز سی تی سینوس را در نظر بگیرد. این آزمایش می تواند به تعیین میزان عفونت کمک کند. آلرژی شما ممکن است شما را به متخصص آلرژی و ایمونولوژی نیز ارجاع کند. متخصص عوامل اساسی مانند آلرژی، آسم، نقص ساختاری یا ضعف سیستم ایمنی بدن را بررسی می کند.

بیوپسی ها: خطر جدی تر شدن انواع عفونت های قارچی این است که قارچ می تواند به استخوان مجاور نفوذ کند. فقط بیوپسی استخوان می تواند تعیین کند که آیا این اتفاق افتاده است یا خیر. بیوپسی های مربوط به بافت سینوس با ابزارهای انعطاف پذیر وارد شده در بینی گرفته می شوند.

بیوپسی از بافت سینوسی نیز برای تست سندرم بی حرکتی مژگان، یک اختلال نادر است که می تواند افراد را از عفونت های مکرر از جمله عفونت مزمن سینوس، برونشیت و ذات الریه رنج ببرد.

درمان سینوزیت

درمان سینوزیت

آنتی بیوتیک ها روش استاندارد برای عفونت های باکتریایی سینوس هستند. بسته به نوع آنتی بیوتیک، آنتی بیوتیک ها معمولاً از ۳ تا ۲۸ روز مصرف می شوند. از آنجا که سینوس ها در اعماق استخوان ها قرار دارند و خون رسانی محدود است، ممکن است برای افرادی که موارد طولانی تر یا شدید دارند، درمان های طولانی تری تجویز شود.

استفاده بیش از حد از آنتی بیوتیک ها باعث افزایش عمده مقاومت آنتی بیوتیکی شده است. بنابراین، بیماران مبتلا به علائم سینوسی فقط در صورت ادامه علائم (از جمله ترشح بینی بینی) بیش از ۷-۱۰ روز باید آنتی بیوتیک مصرف کنند.